|
Osadnik – jeden z osadników, mieszkańców innego regionu kraju, innego kraju (lub kontynentu) zakładających osady (lub miasta) na terenach słabo rozwiniętych, słabo zaludnionych lub niezamieszkanych, albo też przejętych od innego państwa czy właściciela na drodze zbrojnej (wojna) lub pokojowej (traktat pokojowy, nabycie)[1]. Osadników nazywano także kolonistami lub pionierami.
edytuj Znani z historii osadnicy
- osadnicy greccy zakładający na zlecenie greckich państw-miast kolonie w okresie wielkiej kolonizacji (od VIII do VI w. p.n.e.),
- osadnicy niemieccy, którzy w średniowieczu na zaproszenie władców czeskich, polskich, węgierskich, śląskich lub pomorskich oraz na zlecenie zasadźcy na podstawie przywileju lokacyjnego pana feudalnego lokowali wsie i miasta,
- osadnicy chrześcijańscy, najczęściej rycerze zakonni, opanowujący obszary zamieszkane przez plemiona pogańskie pod pretekstem krzewienia chrześcijaństwa (chrystianizacji); jednym z przykładów jest opanowanie zamieszkałych m.in. przez Prusów i Jaćwingów terenów późniejszych Prus Wschodnich, niektórych ziem polskich i litewskich oraz dzisiejszej Łotwy i Estonii przez zakon krzyżacki,
- osadnicy, początkowo kupcy nowogrodzcy i Kozacy z Wielkiego Księstwa Moskiewskiego, kolonizujący Syberię, w XIX w. częstą postacią osadnika był przymusowy zesłaniec lub katorżnik
- przymusowi osadnicy, więźniowie z Anglii, Szkocji i Walii, wysyłani od 1787 r. na odbycie kary do Australii, z których większość po odbyciu kary osiedlała się tam na stałe
- koloniści józefińscy, osadnicy cesarza Józefa II w końcu XVIII w. w Galicji,
- osadnicy amerykańscy kolonizujący w wiekach XVIII-XIX Dziki Zachód USA,
- osadnicy żydowscy w Palestynie,
- osadnicy wojskowi w Polsce: w okresie międzywojennym na Kresach Wschodnich oraz w końcowym okresie lub po zakończeniu II wojny światowej na Ziemiach Odzyskanych
edytuj Gry komputerowe
Osadnicy występują także w wielu strategicznych grach komputerowych opartych na scenariuszu budowy cywilizacji.
Przypisy
